RSS

Misteri Panggilan Telefon - Part 7


"sorry lambat updet...bz ngan contest kat fb tu sampai blog pun terabai..hehehe"


Nama sy Freddie,sy dah bekerja di syarikat tu selama 6 bulan untuk jalani practical sy. Sy dah jadi pekerja tetap di situ bila practical sy tamat. Sy tak pernah ada masalah, sehinggalah pada satu hari, sy dapat tahu, teman wanita sy berubah sikap secara tiba-tiba. Mungkin atas sebab tinggal berjauhan, dia berubah. Dia dah mula meragui saya, sedangkan sy, tak pernah berubah laku, atau curang pada dia, walaupun hakikatnya sy ada peluang untuk berbuat begitu, di belakang dia, tanpa pengetahuan dia. Sy sangat sayangkan dia, lebih dari sy sayang keluarga sendiri, sehingga sy pernah katakan pada dia, kalaulah hubungan ni tak direstui keluarga, sy sanggup buang keluarga daripada kehilangan dia. Ya,awk boleh kata sy bodoh, sy memang bodoh waktu tu, tak pernah menghargai keluarga. Sy hidup dalam dunia sy sendiri. Bagi sy, teman wanita sy adalah segalanya pada sy.

Sy anak yatim piatu. Ibu sy dah lama meninggal dunia,sejak sy kecil lagi kerana sakit barah. Ayah sy pula meninggal dunia waktu usia sy 12 tahun, kerana kemalangan di tempat kerja. Sy dibesarkan oleh nenek sy,sejak sy berusia 12 tahun lagi sehingga lah sy habis sekolah, melanjutkan pelajaran ke tahap yang lebih tinggi. Semuanya dibiayai oleh nenek sy, yang hanya berpendapatan kecil, sekadar mengambil upah membuat kuih-muih dan nasi goreng yang dijual di salah sebuah kantin sekolah. Kami hidup serba sederhana, tak lah terlalu daif sangat, sekurang-kurangnya nenek sy mampu menyediakan tempat berteduh,makan pakai yang cukup,walaupun tidak semewah orang lain.

Nenek tak pernah sekalipun, menentang kemahuan sy. Sejak sy kecil, kemahuan sy akan dipenuhi, dengan segala kudrat yang nenek ada. Sy bangga dengan nenek, sy sayangkan dia. Tapi semuanya berubah bila sy kenal teman wanita sy, Joana (sekadar nama samaran). Sejak hari pertama sy kenal Joana, sy sukakan dia. Bila sy berjaya memiliki dia,sy rasa amat bertuah, yang sy tak dapat nak gambarkan. Perasaan muda-mudi bercinta, sy rasa sesiapapun pasti pernah rasa. Lebih2 lagi, ini lah cinta pertama sy, yang sy harap kekal hingga ke mati. Sy tahu,masih terlalu jauh untuk sy menjangkakan bagaimana penghujung hubungan kami,sy mendoakan hanya yang terbaik saja.

Joana, bukanlah gadis biasa. Gadis cantik bergaya, hidup serba kemewahan. Ibunya mempunyai butik dan spa sendiri, bapanya pula pemilik syarikat guaman terkemuka. Boleh sy katakan, sehelai bajunya sahaja mungkin sama sahaja kosnya dengan perbelanjaan sy selama beberapa minggu. Sy sebagai lelaki, sy rasakan situasi itu,tak sepatutnya berlaku. Ego sy tinggi, sy rasa tercabar. Sbb tu, sy tak pernah dedahkan asal usul sy, yang berasal dari keluarga yang daif dan tidak seberapa. Bukan kerana sy hendak tunjuk sy bagus, tapi hakikatnya sy malu. Sy risau sekiranya sy tak layak untuk berdamping dengan dia. Tidak sy nafikan, Joana seorang yang agak mementingkan kebendaan, tak pernah sekalipun Joana bersama-sama sy menunggang motorsikal yg sy miliki, hanya kerana risaukan rambutnya kotor. Makan di warung biasa juga bukanlah satu kebiasaan buat Joana. Sy tak salahkan Joana, kerana dia membesar dengan kemewahan,bukan seperti sy.

Pernah sekali nenek sy hendak melawat sy di kampus, tapi sy cuma katakan tak perlu. Bukan sy tak rindu pada nenek,tp sy malu. Biarlah nenek di kampung saja, tak perlu kawan2 sy terutamanya Joana, untuk tau siapa nenek dalam hidup sy. Sy akan terus-terang pada Joana tapi, sekarang bukan waktunya.

Bila sy habis belajar, sy practical di tempat asal, kerana kemahuan nenek. Sy pernah tunjukkan gambar Joana pada nenek, tapi nenek seperti tak berkenan. Kata nenek, perempuan yang kahwin dengan lelaki, akan tinggal bersama suami, sanggupkah Joana bersama sy yang daif ni? Sy beritahu nenek, sy boleh ubah semua tu. Sy akan cari kerja bagus, beli rumah besar untuk keselesaan,sy perlu masa untuk kumpul harta, tapi Joana tak perlu tahu ini semua.

Nenek, cuma menggelengkan kepala. Bagi nenek,perempuan yang sanggup menerima sy walau dengan keadaan sy daif,adalah cinta yang lebih sejati. Sy tetap tak bersetuju dengan nenek, biarlah sy kumpul dulu kekayaan sy,untuk memiliki Joana.

Pada satu hari, waktu tu sy dah mula bekerja tetap di situ, tanpa sy duga langsung, Joana senyap2 pergi ke tempat sy, mengunjungi rumah sy,hanya kerana nak bagi kejutan di hari jadi sy. Kehadiran Joana amat tak dijangka, dan seperti yang sy dah agak, Joana terperanjat melihat keadaan rumah sy, jauh dari apa yg pernah sy ceritakan padanya. Sy rasa bersalah, Joana berasa tertipu. Salah sy, kalau sy berterus-terang dari awal, semuanya takkan jadi begini. Joana bertindak lari dari situ tanpa sempat sy memberi penjelasan apa2, Joana langsung tidak mahu berbincang.

Malam tu, Joana sms sy, dia cakap dia rasa terhina. Kalau sejak awal lagi,sy berterus terang pada dia, dia akan cuba terima, tapi bukan dengan cara yang begini. Sy rasa bersalah, betapa bodohnya sy selama ni yang menyangkakan Joana tidak akan menerima sy sebagai teman, kerana cara hidup yg begini, tapi jangkaan sy meleset sama sekali.

Beberapa hari,fikiran sy buntu. Sy rasa amat tertekan sehingga banyak kerja sy terabai. Pada satu malam, sy bermimpikan mendiang ibu sy, yang berpesan supaya sy jangan sesekali abaikan nenek sy, dialah nyawa dan cahaya dalam hidup sy. Mimpi tu menghantui sy selama beberapa hari,mimpi yang serupa, sehinggakan sy kerap pergi ke kubur mendiang ibu sy, buat presentation kerja sy di situ, tanpa sy tahu apa sebabnya. Sy tak dpt kawal semua tu dari berlaku.

Hari demi hari,sy makin tertekan atas sikap Joana yang dah mula berubah,asyik mencari kesalahan sy,menuduh sy macam2 tentang pelbagai perkara yang tak pernah sy buat. Atas kerana sayang sy pada Joana sangat menebal,sy dah jadi tak menentu apabila Joana bersikap dingin. Hal di tempat kerja pulak, makin terabai. Sy memang bodoh kerana jadi hamba cinta sampai begini sekali.

Keadaan menjadi semakin buruk, bila 2 orang staff di tempat sy berhenti kerja secara tiba-tiba. Dorang ada bagitau,tak tahan dengan sy yang berubah sikap dan kadangkala dirasuk sesuatu yang bersuara seperti wanita tua. Sy terpinga-pinga,sy tak faham semua ni. Tentang kejadian dirasuk,sy sendiri tak pasti apa puncanya,sy tak ada jawapan untuk itu.

Untuk mengelakkan semua masalah berlarutan, sy ambil keputusan untuk berhenti kerja dan berpindah ke Australia, kerana Joana melanjutkan pelajarannya di sana. Sy mahu berjumpa dengan Joana, hanya dengan satu niat, untuk melamar Joana. Sy akan datang pada Joana dengan diri sy yang sebenar, bukan lagi Freddie yang mewah seperti yang dikenali Joana selama ini. Sy nekad, jika Joana menolak lamaran sy, sy tidak akan berkata apa-apa lagi, untuk mendesak, jauh sekali.

Beberapa hari sebelum sy meletak jawatan, Puan Nasha berterus terang pada saya, tentang notis perlucutan jawatan sy atas sebab disiplin. Sy secara sukarela meletakkan jawatan,tanpa bertanya apa2. Sy kecewa, sy rasa semakin jauh dengan dunia yang sepatutnya sy berpijak sekarang. Sy tahu keputusan sy ini, bukan kehendak sy sepenuhnya,tp kerana Joana, sy sanggup lakukan. Sy mahu buktikan pada Joana, betapa ikhlasnya niat sy untuk bersamanya.

2 hari selepas berhenti kerja, sy masih lagi keluar seperti biasa, berpura-pura ke pejabat, kerana nenek sy tak pernah tahu. Sy cuma tak nak dia risau, nenek dah tua. Sy mula menguruskan apa yang perlu, untuk ke asutralia. Sy merancang untuk berada di sana dalam 3 hari,hanya untuk berjumpa dan melamar Joana.

Tetapi, pada nenek, sy tidak pernah maklumkan. Sy cuma berpesan pada nenek, mungkin sy perlu outstation,kalau sy tak balik dlm 2 atau 3 hari, jangan risau, sy cuma outstation, tapi sy janji pada nenek, sy akan call dia selalu. Nenek pun percayakan sy, seperti selalu.

Malam sebelum sy bertolak ke Australia,sy tidur agak lewat. Sy masih memikirkan apa ayat yang sesuai untuk melamar Joana nanti, sy dah mula tak keruan. Disebabkan sy rapat dengan Puan Nasha yang dah sy anggap mcm keluarga sendiri, sy sms dia, bagitau tentang perancangan sy nak melamar dan berkahwin. Sy mintak tolong dari Puan Nasha, sekiranya nenek sy ada call, tolong jangan bagitau yang sy dah pun tak bekerja di situ, sy takut nenek terkejut,dia dah tua. Sy berjanji pada Puan Nasha, sy akan explain pada nenek sebaik saja saya balik dari Australia nanti.

Keesokkan harinya, sy bangun agak lewat. Kelam kabut kerana takut terlepas flight, panggilan nenek dari dapur tidak lagi sy hiraukan kerana bergegas untuk ke airport. Tanpa bersarapan dan mengambil bekal yang selalu nenek buat setiap pagi, sy terus melangkah keluar dari situ.

Nenek menelefon sy,sewaktu sy di dalam perjalanan.

"Bekal tak bawa ke?Tghari nanti makan luar?"
"Sorry Nek,dah lambat. Nanti kalau sempat sy balik makan,tp tak payah tunggu"
"Ok, balik tengahari nanti. Kau tu ada gastrik,jangan bagi nenek risau"

Sy cuma cakap ok, itulah kali terakhir,sy dengar suara nenek...ya,kali terakhir ..

Freddie hanya tersenyum apabila jiran memaklumkan tentang kematian nenek tersayangnya, di dalam hati terdetik rasa tidak percaya. Freddie nekad hendak membuktikan bahawa neneknya masih hidup, buktinya adalah Puan Nasha sendiri,yang menerima panggilan daripada nenek. Mungkin ada yang tidak senang padanya, membakar rumahnya dan menculik neneknya,mungkin? Pelbagai perkara terlintas di kepalanya.

Apabila melihat Freddie yang seperti tidak keruan, selagi lagi jiran Freddie memaklumkan hal yang sama, dengan harapan agar Freddie cuba untuk menerima kenyataan,walaupun pahit.

"Mustahil pakcik, bekas majikan sy kata, nenek baru je telefon ke pejabat pagi tadi bertanyakan tentang sy,dan sekarang, pakcik cakap nenek sy dah meninggal dunia beberapa hari lepas?" Freddie panas hati, terasa dirinya dipermainkan.

" Pakcik tak sampai hati nak, tp kamu tau kan anak pakcik kerja sebagai wartawan. Anak pakcik sendiri yang ambil gambar mayat mendiang nenek kamu Freddie, kalau kamu tak percayakan pakcik, kamu percaya lah laporan akhbar tu. Pakcik kenal kamu sejak kecil lagi, perkara mcm ni, pakcik tak main-main. Kamu tu dah mcm anak pakcik sendiri" Getar suara jirannya kedengaran sayu, walaupun jarang bertegur sapa dengan nenek tua itu atas sebab kesukaran berkomunikasi, tetapi baginya nenek tua itu baik hatinya, menghormati orang lain, dan sekali-sekala menghadirkan diri ke majlis keramaian sekiranya dijemput. Sewaktu anak daranya berkahwin, nenek tua itu lah yang bersungguh-sungguh membantu itu dan ini kerana majlis hanya di buat di kampung, kerahan tenaga nenek itu seperti membantu ahli keluarga sendiri. Hanya senyuman dan anggukan nenek tua itu setiap kali berjumpa sahaja sudah menunjukkan kelembutan hatinya.

" Pakcik rasa,elok lah kamu bertanya pada Encik Wong (nama samaran), dia lah yang menguruskan pengebumian nenek kamu Freddie,setelah 3 hari kami cari kamu, tapi tak pernah dapat. Baru kelmarin pengebumian nenek kamu diteruskan saja, walaupun tanpa kamu. Bukan pakcik tak pernah hubungi, tapi kamu yang tak dapat dihubungi langsung. Pakcik minta maaf, pakcik tau kamu kecewa. Marilah, pakcik temankan kamu pergi melawat kubur nenek kamu, dia dah pergi.. Kamu perlu teruskan hidup, jangan mcm ni Freddie" Jirannya, seorang lelaki yang sudah berumur itu, terus memujuk.

Freddie terduduk. Menangis. Kekesalan yang amat, dia tahu tiada gunanya lagi, nenek telah pergi ... jauh ..

Beberapa bulan kemudian ...

Freddie telah menerima hakikat bahawa neneknya sudah tiada,sudah tiba masanya untuk Freddie,meneruskan kehidupannya. Tanpa Joana, tanpa nenek yang telah dianggap seperti ibu kandung. Air mata sering mengalir di pipinya, menyesali apa yang berlaku, membuatkannya nekad untuk terus bangun dan tidak lagi mengecewakan sesiapa. Freddie sedar, kemewahan tetap tidak mampu mengembalikan segalanya.

Freddie membuat keputusan untuk berhijrah ke tempat lain,ke tempat yang tiada sesiapa pun mengenali dirinya, untuk memulakan hidup baru. Sebelum Freddie berpindah, Freddie sempat mengunjungi tempat kerja lamanya,hanya sekadar untuk bertanya khabar.  Kedatangan Freddie ke situ setelah beberapa bulan menghilang, mengejutkan Puan Nasha. Tanpa berlengah, Puan Nasha terus bertanyakan khabar nenek Freddie.

"Nenek sy dah meninggal Puan .. meninggal sebab terperangkap dalam kebakaran" jelas Freddie.

Puan Nasha hanya berkerut dahi, menggeleng kepala dan tersenyum. "Kamu ni Freddie,suka sgt bergurau. Hal-hal mcm ni suka gak bergurau eh" Kata Puan Nasha, Freddie hairan, raut wajahnya memohon penjelasan.

"Nenek kamu tu, masih lagi telefon sini Freddie. Maaf lah kalau awk tersinggung,tapi sy rasa agak terganggu, sebab tu sy terpaksa tukar nombor telefon ni, walaupun sukar terpaksa maklumkan dengan semua client,tapi nampaknya mcm sy tiada pilihan.Kalau nak disekat pun panggilan nenek awk tu, banyak pula prosedur nya" Kata Puan Nasha,selamba.

" Puan,bila kali terakhir nenek sy call?"
"Herm,bulan lepas kot. Nombor baru ni pun baru kami tuka dalam bulan ni"
"Mustahil....mungkin org lain tak"
"Tak lah, nenek tu memang ada sebut nama awak tiap kali dia call"
"Mustahil Puan... nenek sy dah meninggal,kalau Puan tak percaya, Puan boleh ikut sy, sy bawa Puan pergi ke kubur nenek sy.
Atau pun kalau Puan takde masa,bila2 sy free nanti, sy boleh fax pada Puan, sijil kematian nenek sy"

Kali ini,Puan Nasha pula yang terpinga-pinga. Persoalan misteri itu masih tidak berjawab, sehinggalah pada hari Freddie berpindah ke tempat baru,persoalan itu masih tinggal misteri,tanpa jawapan.

Kisah Freddie tamat di situ ..

Aku yang dengar cerita dia, bukan lagi bergenang air mata, tapi sudah teresak-esak menangis. Hati aku cukup tersentuh dengan pengalaman yang dilalui Freddie. Menurut Freddie,dia memang sudah tidak menetap di sini, tapi kerana terlalu rindukan neneknya, dia pulang menziarahi kubur dan juga menjenguk jirannya yang sudah beberapa tahun ditinggalkan. Freddie dah apply cuti untuk habiskan cuti yang dia belum claim, sebelum masuk ke tahun baru 2010. Sewaktu aku dan Danny jumpa Freddie, waktu tu penghujung tahun 2009, dan nenek Freddie sebenarnya telah meninggal dunia pada tahun 2001,sewaktu Freddie berusia 24 tahun. Kini, Freddie sudah pun berkeluarga dan isterinya sedang mengandungkan anak kedua. Anak sulung Freddie, diberikan nama yang serupa dengan mendiang neneknya, atas rasa kasih yang masih menebal.

Namun kepulangannya kali ini,tidak bertemankan isteri kerana isterinya juga bekerja,sebagai seorang tukang masak di salah sebuah sekolah berasrama. Freddie pulang,keseorangan. Freddie agak terperanjat apabila menerima sms daripada aku dan Danny, yang memaklumkan tentang neneknya. Aku ada bertanyakan tentang nombor Freddie yang tidak dapat dihubungi pada awalnya.Menurut Freddie, nombor lamanya tidak lagi digunakan sebagai nombor utama, sebab dia ada satu lagi nombor. Tapi nombor lama masih lagi simpan, sebab nombor tu antara kenangan dia bersama mendiang Joana, dibelikan oleh mendiang Joana untuknya, kira mcm nombor couple gitu lah, nombor seakan-akan sama.

Nombor yang lama tu hanya dia on 2 atau 3 hari sekali je, kadang2 nak check kot2 ada sms dari kawan2 lama yang dia tak pernah maklumkan tentang pertukaran nombor. Kadang2 on simkad tu pun hanya sekadar suka2, kerana sms2 Joana masih lagi disimpan nya dalam simkad tu. Freddie tergelak kecil bila Danny usik, isteri tak tau ke. Freddie cakap tak, dia pun gelak sama.

bersambung.......

4 comments:

B|itHeGaL said...

wah..dh update..tq tuan blog.. :D

BudakBosan said...

HEHE SORRY LAMBT..DA LAME TAK JENGUK BLOG SEBAB BZ KEMPEN CONTEST KAT FB TU..HEHE...JGN LUPE VOTE EK!! =)

aufanajwa said...

hehe ble nk update lg ? ?

La dOLcE mEa_nAtt said...

pls update...sy betul2 nak tau...

Post a Comment

l.o.v.e

Lilypie Second Birthday tickers Daisypath Anniversary tickers
Daisypath Anniversary tickers
Daisypath Anniversary tickers